Herakles was de zoon van Zeus en werd geboren in Thebe. Herakles was oersterk. De vrouw van Zeus, Hera, was boos op Zeus, omdat Herakles niet haar kind was. Daarom stuurde ze 2 slangen op Herakles af om hem te doden. Maar Herakles pakte de slangen bij de kop en kneep ze dood. Toen Herakles ouder werd, werd hij ook steeds sterker. Hij trouwde met een dochter van koning Kreon en alles ging goed. Maar Hera hield niet op. Ze had een plan gemaakt om Herakles gek te maken. Herakles werd krankzinnig en doodde zo zijn eigen vrouw en kinderen, die hij plotseling als vijand was gaan zien. Toen hij later weer "normaal" werd, schrok hij van zijn verschrikkelijke daden. Hij vluchtte weg en ging naar de tempel van Apollo om daar raad te vragen. De orakelpriesteres vertelde dat hij zijn enorme kracht moest gebruiken om andere mensen (die niet zo'n sterk lichaam hebben) te helpen. De priesteres antwoordde dat hij Eurystheus moest gaan helpen. Hij moest 12 opdrachten voor hem doen en dan zou hij onsterfelijk worden.

Herakles wilde dit wel doen en hij vertrok naar Eurystheus. Al snel trouwde hij opnieuw, nu met Deianeira. Eurystheus had al snel klusjes voor Herakles. Op de Peloponnesos (eiland van Griekenland) zwierven een aantal vreselijke monsters, die een gevaar waren voor de mensen. Het was een grote leeuw, een slang met 100 koppen, vogels met bronzen klauwen, een verschrikkelijk everzwijn en een hinde die nooit moe werd. Bovendien moest Herakles ook nog de stal van koning Augias schoonmaken. (Stiekem hoopte Eurystheus dat Herakles bij één van die klusjes dood zou gaan, want zo'n sterke man was een gevaar voor hem...)

Maar Herakles klaarde de eerste klus heel snel. Hij wist de leeuw met een list (slim plannetje) te overwinnen. Eerst probeerde Herakles het met pijlen, maar de leeuw kon daar gewoon tegen. Hij lokte de leeuw in een grot. Daarna maakte hij 1 ingang dicht. Toen kon hij het dier vangen en wurgen. De huid van de leeuw deed hij aan als een soort kleding om te laten zien dat de leeuw dood was.

Nu moest Herakles de waterslang met 100 koppen zien te verslaan. Samen met zijn vriend (en neef) Iolaos probeerde hij de slang te doden, maar als hij een kop eraf hakte, groeiden daar weer 3 nieuwe koppen aan ! Herakles kreeg toen een geweldig idee. Telkens als hij een kop eraf had geslagen, schroeide zijn neef met brandend hout de wond dicht, zodat daar geen nieuwe koppen meer konden groeien. Alleen de middelste kop van de slang was onsterfelijk en die begroeven ze onder een rotsblok. Het bloed van dit monster gebruikte Herakles als gif voor zijn pijlen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herakles in gevecht met het 100-koppige monster.

Daarna ging Herakles op pad om het everzwijn te verslaan. Maar hij had de opdracht gekregen om dit zwijn levend te vangen. Herakles viel het everzwijn aan toen het lag te slapen en hij bond zijn poten samen vast. Zo nam hij het mee terug naar Eurystheus.

De volgende opdracht was het vangen van de onsterfelijke hinde. Het beest had een gouden gewei en had koperen hoeven, zodat het beest nooit moe werd. Herakles moest het dier een jaar lang achtervolgen. Toen kon hij het dier vangen, omdat ze in de sneeuw terecht gekomen waren. Want daar kon de hinde niet meer zo snel lopen.

Bij een ander meer zaten een aantal vogels met bronzen klauwen en snavels, die zelfs mensen aten. Ze zaten onzichtbaar verscholen in de bossen. Herakles was niet van plan om zich in de val te laten lopen in dit bos. Hij probeerde de vogels aan het schrikken te brengen. Met een bronzen ratel maakte hij een enorm lawaai en de vogels schrokken en vlogen op. Nu zag Herakles waar ze zaten en hij schoot ze met zijn giftige pijlen neer.

Nu moest Herakles de stal van koning Augias schoonmaken. Deze stal was jaren lang niet schoongemaakt en het vuil had zich opgestapeld tot een enorme berg rotzooi. Herakles kreeg de opdracht om de stal in 1 dag schoon te maken... Met hulp van de Godin Athene wist Herakles een grote rivier te vormen. Dat deed hij door 2 kleine rivieren bij elkaar te laten komen. Hij zorgde ervoor, dat deze grote nieuwe rivier precies door de stal liep. Het water spoelde zo alle troep weg uit de stal. Als beloning voor deze belangrijke daden kreeg Herakles een stuk grond in Olympia. Hij beloofde daar een tempel te bouwen voor Zeus. Daar omheen zouden de eerste Olympische Spelen gehouden worden. De problemen op de Peloponnesos waren nu allemaal opgelost.

Opnieuw kreeg Herakles 6 nieuwe opdrachten. De eerste opdracht was een gevaarlijke stier te vangen die op het eiland Kreta gevaarlijk was. Herakles wist het dier na enige tijd te vangen, maar bracht het niet naar koning Eurystheus. Hij liet het dier los op het vasteland in Attica (gebied waar Athene in ligt)

Verder naar het oosten, in Thracië, lag de volgende opdracht. Herakles moest daar de vuurspuwende onsterfelijke paarden van koning Diomedes stelen. Koning Diomedes was een strenge gevaarlijke koning, die soms zo wreed was, dat hij vreemdelingen liet opeten door deze paarden. Herakles wist opnieuw dit klusje te klaren. Hij versloeg koning Diomedes in een gevecht, en voerde de koning zelf aan zijn eigen paarden.

In het noorden van Hellas woonde een vrouwenvolk met als koningin Hippolyte. De vrouwen waren goed getrainde soldaten en vochten vooral tegen mannen. Herakles kreeg de opdracht om de gordel van koningin Hippolyte te stelen. Herakles dacht dat dat een makkie was, maar hij vergiste zich behoorlijk. Toch wist hij na een felle strijd van de koningin te winnen. Hij nam de gordel mee op de terugweg naar Eurystheus.

Eurystheus gaf hem opnieuw een opdracht. Dit keer mocht hij proberen de reus Geryoneus, en zijn herder en hond te doden. Herakles wist ze allen te doden met zijn giftige pijlen. Toen Herakles weer vrolijk terugkwam, werd Eurystheus een beetje moedeloos. Hij wilde het liefst dat die Herakles gedood zou worden, want deze man was gevaarlijk sterk. "Ga naar de onderwereld en neem daar Kerberos, de hond met 3 koppen, mee terug.", zei de koning tegen Herakles.

Herakles daalde af naar de onderwereld en na een moeilijke tocht bereikte hij de oever van de Styx. Als je over deze rivier kwam, was je in de onderwereld, het dodenrijk. De oude veerman van de onderwereld, Charon, mocht geen levende mensen vervoeren over de rivier, maar Charon was zo onder de indruk van Herakles, dat hij voor deze keer een uitzondering maakte. Dit kostte Charon wel een jaar gevangenisstraf. Herakles was nu in de onderwereld en kwam al snel Kerberos (de hond met 3 koppen) tegen. Hij zag meteen dat hij dit dier niet zou kunnen verslaan in een gevecht, dus verzon hij een truc. Uit zijn zak met eten haalde hij honingkoeken met papaverzaad erin en gaf die aan de reusachtige hond. Toen Kerberos de koeken op had, viel hij langzaam in slaap. Herakles kon toen gemakkelijk zijn poten vastbinden en sleepte hem zo mee.

Toen Eurystheus hoorde dat Herakles er aan kwam met die hond, beefde de koning van angst. Maar Herakles had de hond alleen maar meegenomen om te bewijzen dat hij de klus geklaard had. Daarna bracht hij de hond weer netjes terug naar de onderwereld.

Toen was Herakles toe aan zijn laatste opdracht. Hij moest uit de tuin van de Hesperiden 3 gouden appels stelen. Herakles moest de weg vragen aan de zeegod Nereus en kwam aan bij de tuin. Omdat Herakles niet wist hoe hij de appels moest stelen, had hij de hulp nodig van de god Atlas. Atlas wilde hem wel helpen, maar hij droeg al eeuwen de loodzware wereldbol (de planeet aarde) op zijn schouders. Hij beloofde Herakles de 3 gouden appels, maar dan moest Herakles even de zware aardbol dragen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Atlas draagt als straf van Zeus de wereld

Herakles nam het dragen over van Atlas. Pas na een tijdje begon Herakles zich een beetje zorgen te maken... Zou Atlas nog wel terugkomen ? Maar even later kwam Atlas al aanlopen met de 3 gouden appels. Atlas lachte en vertelde aan Herakles dat hij hem gefopt had en dat hij nu eindelijk van die zware aardbol af was. Nu zou Herakles voor altijd dat zware ding moeten tillen ! Maar de godin Athene schoot Herakles weer te hulp. Ze gaf hem goede raad. Nu had Herakles ook een slim plan. Hij zei tegen Atlas : "Ik snap wel dat jij dat dragen beu bent, maar ik ben niet zo sterk als jij. Ik wil het best van je overnemen, maar dan heb ik wel een paar kussens nodig op mijn schouders. Als jij nog even de aardbol van me overneemt, dan pak ik een paar kussens voor mijn schouders."

Atlas trapte er in en nam de wereldbol weer over van Herakles. Herakles pakte de 3 gouden appels die op de grond lagen en groette hem nog hatelijk. Daarna verdween Herakles met de 3 gouden appels.

De 12 zware klussen van Herakles waren voorbij. Op weg naar huis kreeg hij nog een relatie met een mooie slavin. Deianeira, de vrouw van Herakles, hoorde dit al snel. Ze werd verschrikkelijk jaloers. Als hij thuis kwam, wilde ze hem verleiden. Daarom smeerde ze een prachtig kleed in met een middeltje. Ze dacht dat het een heerlijk middeltje was, maar ze wist niet dat het middeltje vermengd was met het gif van de 100-koppige slang. Toen Herakles thuis kwam, deed hij het kleed om zijn lichaam. Onmiddellijk kreeg hij overal enorme pijn. Zo stierf Herakles een vreselijke dood, maar zijn ziel mocht toch eeuwig leven bij de goden !