Romeinenpompei

Na Rome is de stad Pompeï de meest bekende Romeinse stad. Dat komt omdat deze stad in 79 na Christus door een uitbarsting van een vulkaan onder as bedolven werd. Zodoende is er veel bewaard gebleven van deze Romeinse stad, want later hebben archeologen (mensen die spullen opgraven) de stad weer opgegraven. De vulkaan staat er natuurlijk nog steeds. Het is de Vesuvius.

Hier zie je archeologen aan het werk. Ze zijn bezig een Romeinse nederzetting (verblijfplaats) op te graven. De aarde wordt laagje voor laagje verwijderd. Als archeologen wat vinden, schrijven ze precies op wat ze gevonden hebben en waar ze het gevonden hebben. Een flink karwei dus.

We hebben een ooggetuigeverslag van de verschrikkelijke uitbarsting van de Vesuvius in 79 na Christus. Want de Romeinse schrijver Plinius logeerde toen juist bij zijn oom. Hij schreef op : "Op 24 augustus, rond 1 uur 's middags, maakte mijn moeder mijn oom op een rare wolk opmerkzaam. We begrepen eerst niet, maar later wel dat deze van de Vesuvius kwam. De wolk leek op een pijnboom, omdat hij eerst hoog opsteeg als een stam en daarna in takken uiteen waaierde." Al snel kwamen de mensen in de stad in gevaar. Veel mensen konden op tijd vluchten. Maar van de 20.000 inwoners stierven er toch nog 2.000. Ze stierven door verstikking, instortende huizen of lavasteen. Pas 3 dagen later trok de rook een beetje weg en was te zien dat de stad onleefbaar was geworden. De stad lag op een afstand van 8,5 kilometer van de Vesuvius en de stad lag nu onder een 4 meter dikke laag as en steen. 1800 Jaar later werd de stad langzaam beetje bij beetje opgegraven.

Zo ziet de opgegraven stad Pompeï er nu uit. Op de voorgrond zijn duidelijk de ruïnes (overblijfselen) te zien. Het heeft meer dan 150 jaar geduurd om de stad weer voorzichtig op te graven.

Hiernaast zie je een fresco. Een fresco was een muurschildering. Dit fresco werd ontdekt op de muur van een huis in Pompeï. De jonge vrouw houdt een schrijftablet in de ene hand en een stylus in de andere. Men schilderde de fresco's op een pas gepleisterde muur die nog vochtig was. De kleurstof drong door in het pleister en bleef zitten terwijl alles droogde. Als de muur droog was, werd er een beschermlaag op de muur aangebracht.

Opnieuw een fresco uit Pompeï. Het werd ontdekt in een huis naast een bakkerswinkel. Lange tijd dacht men dat de man Paquius Procolus heette, want die naam stond ook ergens op de muur. Maar dat klopte niet, want die naam hoorde bij een verkiezingsposter. Het was gewoon om een vrouw af te beelden met een stylus en een wastablet. Misschien studeerde de man wel, omdat hij een papyrusrol met een rode zegel vast heeft.

Overblijfselen van de stad Pompeï. Hiernaast zie je een weg, maar er lopen stenen over. Deze stenen waren handig als het hard regende. Zo kon je over de stenen lopen en dus geen natte voeten oplopen.

Opnieuw een weg, maar nu kun je nog duidelijk de sporen van wagenwielen zien op de voorgrond. Langs de straten van Pompeï stonden allerlei winkels en bars. De weg liep schuin af, zodat het regenwater en het rioolwater in de goten liep.

Dit zijn 2 gipsen afgietsels van 2 slachtoffers. De mensen die door de ramp in 79 na Christus overleden, werden langzaam door de aslaag keihard, waardoor we nu heel makkelijk een gipsen afgietsel kunnen maken. Zo hebben de 2 slachtoffers gelegen toen ze dood gingen.